Ακόμα κι αν καταφέρει να κάνει το «μπαμ», παίρνοντας την πρωτιά στα πλέι-οφ, η χρονιά για την ΑΕΚ είναι αποτυχημένη. Τι έφταιξε; Όπως λέει ο σοφός λαός, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται…
Το ίδιο, προφανώς, ισχύει και για την κακή. Τα μεγάλα λάθη στην ΑΕΚ ξεκίνησαν το περασμένο καλοκαίρι, όταν γνωρίζοντας από πρώτο χέρι το ρόστερ, ο προπονητής αποκτούσε τον έναν μεσοεπιθετικό μετά τον άλλο (Ιορντάκε, Χέρσι, Γκερέιρο) και ζητούσε φορ (Μάντζιο, Ζόνας), όταν στο ρόστερ υπήρχαν Μπλάνκο, Τζιμπούρ, Σκόκο και Νέμεθ.
Την ίδια ώρα, η έλλειψη ποιοτικών λύσεων στη θέση του αμυντικού χαφ και του σέντερ μπακ είναι φανερή, με τους Γιάχιτς και Άρτσε να αποκτούνται τελικά σαν αντικαταστάτες του Κυργιάκου. Όσο για τις αποχωρήσεις, η φυγή του Εντίνιο δεν έχει ποδοσφαιρική λογική, ο παροπλισμός του Τζιμπούρ στοίχισε πάρα πολύ στον πρώτο γύρο, ενώ ακόμα και η αποχώρηση του Χουανφράν το Γενάρη μπορεί να πέρασε στα ψιλά, ωστόσο η ΑΕΚ έμεινε ως το τέλος της σεζόν με μοναδικό αριστερό μπακ τον Καράμπελα.
Όσον αφορά στη διαχείριση του ρόστερ και την τακτική, ο Μπάγεβιτς επέλεξε το… βγαλμένο από τα 90’s 4-4-2, χρησιμοποιώντας δύο παίκτες στο ρόλο του ανασταλτικού μέσου. Τα δίδυμα Καφές/Γιάχιτς και Καφές/Μάκος αποδείχθηκαν πολύ soft για το σύγχρονο ποδόσφαιρο και η ΑΕΚ κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να τελειώσει τον πρώτο γύρο με παθητικό στη διαφορά τερμάτων και φυσικά να βρίσκεται εκτός στόχων σε Ελλάδα και Ευρώπη.
(20:46)
