Η επιστροφή στους τίτλους γιορτάστηκε όπως ακριβώς αρμόζει σε μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός: Μεγαλειωδώς και μέσα σε κλίμα ενότητας και χαράς. Η χτεσινοβραδινή φιέστα ήταν ο καλύτερος επίλογος μιας σεζόν όπου άπαντες στο “πράσινο” στρατόπεδο μόχθησαν για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα, το οποίο ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Το μείγμα ένδοξου παρελθόντος και φιλόδοξου μέλλοντος του Παναθηναϊκού βρέθηκε για περίπου 45 λεπτά στον ίδιο αγωνιστικό χώρο φέρνοντας στο κοινό αναμνήσεις, θυμίζοντας αξέχαστα γκολ, μεγάλες προκρίσεις, μεγάλα παιχνίδια…
Ποιος άραγε δεν σηκώθηκε από τη θέση του όταν ο “Μεγάλος μικρός”, Δημήτρης Σαραβάκος, έπαιρνε τη μπάλα από τα δεξιά και έκανε κούρσα, ποιος δεν αποθέωσε όταν ο “Στρατηγός”, Μίμης Δομάζος έκανε τακουνάκια και “ποδιές” στους αντιπάλους του, ποιος δεν χαμογέλασε όταν το “Πουλί”, Τάκης Οικονομόπουλος, παρά τα χρόνια του εκτινάχθηκε και έδιωξε τη μπάλα σε κόρνερ; Και τι να πρωτοθυμηθείς… Το ψαλίδι του Λιβαθηνού, του απ’ ευθείας χτύπημα του Φραντζέσκου, τις κάθετες μπαλιές του Ζάετς, το κράτημα της μπάλας από τον Ρότσα, το μονίμως χαμογελαστό πρόσωπο του Τότη Φυλακούρη…
Μεγάλη βραδιά που αρμόζει σε μια μεγάλη ομάδα, η οποία πέρασε από χίλια κύματα και ταλαιπωρήθηκε πολύ όλα αυτά τα χρόνια για να φτάσει στην κορυφή. Και το “κλειδί” της επιτυχίας είναι ένα: Η πίστη και η στήριξη. Τη φετινή σεζόν το “τριφύλλι” πέρασε αρκετές δυσκολίες. Δεν αποδοκιμάστηκε. Δεν ξεκίνησε η γκρίνια. Δεν υπήρξε διχόνοια. Τα προηγούμενα χρόνια πιο πολύ ασχολούμασταν με τις κόντρες μεταξύ παικτών, τη γιούχα των οπαδών και τους ανάξιους ποδοσφαιριστές.
Τη φετινή σεζόν ήρθαν αναποδιές και αντί για γιούχα είχαμε χειροκρότημα. Και όσοι πίστεψαν, δικαιώθηκαν. Πλέον, και επίσημα η σεζόν για τον Παναθηναϊκό έλαβε τέλος. Δύο πράγματα απέμειναν, τα οποία όμως είναι εξίσου σημαντικά. Το κρίσιμο Δ.Σ. όπου θα φανεί και η διάθεση των διοικούντων για συνέχεια στο ίδιο κλίμα και βέβαια ο καλός προγραμματισμός. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει προκριματικά έπειτα από καιρό και το μόνο που θα περιμένει τον Αύγουστο είναι η κλήρωση των ομίλων του Champions League. Υπάρχει ευκαιρία για μεγάλα πράγματα.
Υ.Γ: MVP της σεζόν αναδείχθηκε ο Τζιμπρίλ Σισέ. Αν υπήρχε βραβείο μεγάλου νικητή αυτό θα πήγαινε με κλειστά μάτια στον Λουκά Βύντρα. Χτες το βράδυ αποθεώθηκε από τους φιλάθλους, οι οποίοι μέχρι και πέρυσι περίμεναν ένα λάθος του για να γιουχάρουν. Ο Λουκάς έκλεισε τα αυτιά, δούλεψε σκληρά, συνέβαλε τα μέγιστα για την κατάκτηση του τίτλου, σκόραρε αρκετές φορές και πλέον απολαμβάνει το νέκταρ της επιτυχίας…
Δημήτρης Γρηγοράκης
