Δύο σκέψεις απασχολούν το μυαλό του Σωκράτη Κόκκαλη και ο φίλαθλος κόσμος περιμένει με ανυπομονησία την επόμενη κίνηση του ισχυρού άνδρα του Ολυμπιακού.
Η πρώτη σκέψη αφορά την φυγή του από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα και την παράδοση των κλειδιών της ΠΑΕ σε έναν άλλο επενδυτή. Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο, φώναξε κατά του Σωκράτη Κόκκαλη, έβρισε παίκτες και προπονητή και ήρθε στο σημείο για να σπάσει το… δικό του γήπεδο. Το παραπάνω κλίμα δεν είναι καθόλου καλό και αυτό οδηγεί τον πρόεδρο των Πειραιωτών στην έξοδο αφού και η ηλικία του είναι σχετικά προχωρημένη.
Η δεύτερη σκέψη είναι να μείνει και να τα παίξει όλα. Τι εννοούμε; Κάτι σαν το 2004… Μεγάλες μεταγραφές, πολλά λεφτά για την ομάδα και ένας καλός προπονητής, οι τρεις βασικοί άξονες. Πρώτα θα αποκτηθεί ένας μεγάλος προπονητής, μετά θα πάρει παίκτες και στο τέλος θα διώξει όσους δεν αξίζουν να φορούν την φανέλα της ομάδας. Το πρώτο σενάριο για την ώρα συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες αλλά με τον Σωκράτη Κόκκαλη δεν πρέπει να είναι ποτέ κανείς σίγουρος για την αντίδραση του.
Για τα αγωνιστικά δεν υπάρχουν λόγια αφού δεν υπάρχει τέλος σε αυτή την κατηφόρα. Με παίκτες… τουρίστες που για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι τα χρήματα και τα… μπουζούκια, η ομάδα δεν γίνεται να πάει μπροστά. Ο κόσμος θέλει παίκτες σαν τον Μέλμπεργκ, σαν τον Πάντο, έστω και σαν τον φιλότιμο Όσκαρ. Όχι ξενύχτηδες, όχι παίκτες που δίνουν την μπάλα από το αριστερό στο δεξί, όχι παίκτες που είναι αργοί σαν ριπλέι, όχι παίκτες που προτιμούν να παίξουν σε φιλικά αντί σε παιχνίδια του Ολυμπιακού, όχι παίκτες που τρώνε… με δέκα πιρούνια.
Ο κόσμος αυτά θέλει και αν δεν τα βλέπουν στην Πλ. Αλεξάνδρας, τότε κάποιο πρόβλημα υπάρχει…
Βασίλης Κούμπουλας
